De Spaanse Waterhond

Over het algemene karakter en eigenschappen van de Spaanse Waterhond is volgens mij ruim voldoende op het internet te vinden, daarom wil ik het hier hebben over mijn ervaring met de eigenschappen van de Perro de Agua Español.

Iedere Spaanse Waterhond is volgens mij een individu op zich, er zijn die heel zacht zijn van karakter, maar er zijn er ook die een stevig karakter hebben, er zijn heel verlegen Perros en Perros die voor de duvel niet bang zijn. Sommige SWH's zijn heel rustig, andere juist de hele dag druk.

Allemaal zijn ze erg gehecht aan hun gezin, soms een beetje eenkennig naar 1 persoon van het gezin, maar gek op waardering van zijn baasje(s). Aandacht van de baas is het beste wat een Spaanse waterhond kan overkomen.

99% van de Spaanse Waterhonden vindt het leuk om in of rond het water bezig te zijn, apporteren van een tennisbal of een ander apport. Ze kunnen er de hele dag mee door gaan, het maakt ze niet uit of het warm is of koud (zelfs als het vriest). Gooit de baas de bal niet meer in het water dan laten ze de bal wel "per ongeluk" in het water vallen. Tja, dan moeten ze die natuurlijk nog wel even weer ophalen. De echte waterratten worden door water aangetrokken als een magneet, andere moeten eerst een beetje gestimuleerd worden. Spaanse Waterhonden  kunnen naast het apporteren van voorwerpen aan de oppervlakte, ook een apport opduiken van onder water. Dit is spectaculair om te zien, de Spaanse waterhond duikt in het water en verdwijnt volledig om uiteindelijk (soms na een behoorlijke poos) weer boven water te komen met het gevraagde apport (of iets anders). Dit gaat echter lang niet altijd van zelf, ze moeten hier bewust op getraind worden, maar als ze het eenmaal kunnen, is het echt bijzonder!

Naast "werken" in of rond het water doen de meeste Spaanse waterhonden het goed op gehoorzaamheids trainingen. Zonder al te veel moeite worden ze "beste van de klas". Ze kunnen razendsnel begrijpen wat er van ze verlangd wordt, toch zijn ze eigenlijk nooit slaafs en moeten ze af en toe de baas even klieren door het tegenovergestelde te doen van wat er gevraagd wordt.

Hindernissen zijn voor de Spaanse Waterhond in het algemeen geen probleem, van nature bewegen ze zich heel gemakkelijk op bijvoorbeeld basaltblokken aan de kust of een stapel gekapte bomen in het bos. Met een beetje training zijn ook ladders, tunnels, bewegende oppervlaktes, etc geen probleem meer. Mijn ervaring is dat als je begint met het trainen het allemaal hopeloos lijkt (dit leert ie nooit), maar als je een week verder bent, doet hij of zij het toch maar mooi even. Je moet de training echter nooit overdrijven, na een paar keer is het mooi geweest, morgen is er weer een dag. Doe je het rustig aan, dan leert de SWH het echt wel.

Een andere bijzondere eigenschap is dat Spaanse waterhonden elkaar herkennen, over het algemeen kunnen SWH's het vrij vlot met andere SWH's vinden. Net of ze denken: "dat is er een van ons, dat kan niet verkeerd zijn". Het zijn een beetje racisten, ze vinden een andere Spaanse Waterhond sneller ok, dan een hond van een ander ras.

Sommige Spaanse Waterhonden worden worden geboren met een kort staartje, andere met een lange "normale" staart. Ik vind persoonlijk de korte staart mooier. Ben je echter op zoek naar een pup met een natuurlijke kortstaart (dus niet gecoupeerd),dan moet 1 van de ouders deze eigenschap ook hebben. Officieel moet de Spaanse waterhond een kort staartje hebben, dan wel zo geboren, dan wel gecoupeerd. Omdat couperen in Nederland (en een groot deel van Europa) verboden is, bieden de natuurlijke kortstaarten een kans om aan het "oude" rasbeeld te voldoen.

Al met al denk ik dat de Perro de Agua Español een zeer veelzijdig ras is, met zeer veel mogelijkheden. Goed gechikt als huishond, niet te groot, niet te klein, (kind)vriendelijk, leergierig en speels. Ze kunnen goed getraind worden en kunnen zowel als showhond alsook als werkhond ingezet worden.